Goncaydım.
Güle özendim.
Güneşi bekledim,
Açacak salınarak kokumu salacaktım.
Hazan vurdu bahçeme.
Soldu rengim önce,
Döküldü yapraklarım tane tane.
Yaprakları katmerli bir hayal kaldı aklımda
Kıpkırmızı mis kokulu bir gül olacaktım.
Zamansız soldum, açamadım…
Şiir şiir dolandın dilime
Her geceki gibi yine dün gece.
Penceremden içeri girip
Doldun gözlerime.
Süzüldün yüreğime.
Ruhumda tüllenen bir esinti
Her zamanki gibi yine ismindi dilimde.
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
GİTME!
Korkuyorum baba gitme.
Ya birileri seni üzerse!
Kıyamazsın bilirim bana,
Bende büyüdüm artık anla.
Korkuyorum senin adına.
Annemde ağlıyor kaç gündür
Anlamadım ağlamak neden bana yasak
Gittiğin yer gerçekten çok mu uzak?
Gitme işte olsun bitsin
Ne annem ağlar, gizli gizli
Ne de bana yasak.
Ya dönemezse diyorlar
Neden baba?
‘Akşama olunca gelicem’
Demiyorsun bu defa?
Korkuyorum sen yokken
Hiç uyuyabilir miyim sen gelmeden
Sevmiyor musun artık beni.
Hadi lütfen tut elimi.
Anladım Asker olmuşsun
Mecburen gidiyormuşsun
Bana zoraki gülüyormuşsun
Gitmene nasıl izin verdi annem
Yeter ki dönsün diyor bitanem
Korkuyorum baba n’olur gitme.
Ya birileri seni üzerse!
Ayşegül Akakuş.
Ne kanadım var senin gibi
Uçamam.
Ne de dertliyim, buradan
Kaçamam.
Tek istediğim aşktır benim
Özenip de özgürlüğe uçmak isterken insan
Ben;
Ne Hazerfen’dim uçmak istedim
Ne Lagariy’dim yükseldim göklere
Tek istediğim aşktı benim
Açtım kollarımı, sadece sana gelmeliyim.
Hayat her şeyden vazgeçip "yaşama veda etmeyi isteyecek" kadar zor olur bazen…
Ama sen;
Yaşamın kıyısında yaşasan bile pes etme.
“Yaşamak” için buradasın,
Haykır bunu seni kıyıya itenlerin yüzüne.
Hayat zordur, yaşadıkları, öğretir insana!
Tükendiğini hissettiğinde bile, sakın ağlama.
Hayat belki katlanılamayacak kadar uzun gelir sana
Haklısın. Sabır yanı başında arkadaşın olsun.
Bırakıp gitmeyi, gittiğin yeri harab etmeyi hiç düşünme.
Kendini 'ziyan' etme!
Bazıları bir dakika daha yaşayabilmek için
Servetini döküyor ama yetmiyor.
Hangi servet yeter ki senin elindeki yaşamı almaya?
Gerçekleri taşıyamayacak kadar yorgun düştüğünde,
Yaslan bir yere, sakın düşme.
En şereflisi sensin bu yeryüzünün
Bunu, kazı kalbine!
Yaşamın kıyısında yaşasan bile pes etme.
Güvendiğin biri olmalı, yüreğinin derinliklerinde.
Kendinden bile bıktığı an insan,
Hiç bıkmayan biri var ondan!
Yalnızlıktan, bir başınalıktan usandın mı?
Seni, sırf sevdiği için, yaratanı hatırla.
‘O’ daima senin yanında.
Ayşegül Akakuş.
Düşündüğün gibi konuşmayacaksan
Konuştuğuna aykırı şeyler yapacaksan
Kendinle bile çelişkiye düşeceksen
Neye yarar ki yaşadığın
İslami görüntü çizip namazını kılmayacaksan
Kıskandığının gıybetini korkmadan yapacaksan
İnanıyorum dediğin gibi yaşamayacaksan
Neye yarar ki yaşadığın
Haklının hakkını, haksızdan almayacaksan
Haksızlığa karşı susup kalacaksan
Adaletsiz işi düzeltmeye çalışmayacaksan
Neye yarar ki yaşadığın
Şöhret için herkesin mevkiini kullanacaksan
Yanlışı görüp uyarmayacaksan
Menfaatin için karaktersiz olacaksan
Neye yarar ki yaşadığın
Bugün verdiğin sözü yarın unutacaksan
Pervasız davranıp kul hakkı düşünmeyeceksen
Yaptığını unutup pişkince güleceksen
Neye yarar ki yaşadığın
Her türlü yükü sırtından atacaksan
Bunu da sorumluluk almak sanacaksan
Korkmadan maaşını cebine koyacaksan
Neye yarar ki yaşadığın
Ve hatta inananlar arasında inanıyormuş gibi yapacaksan
Münafıklar hakkındaki ayeti hiç duymadıysan
NEDEN YAŞIYORSUN Kİ ?
Ayşegül Akakuş.
Bırak bana çiçek vermeyi,
gülüm demeyi…
Sadakatini anlat.
Aşka olan bağlılığını,
Sabrını anlat.
Gönlünü aç sonuna kadar,
Samimi kalbini göster bana.
Bırak bana çiçek vermeyi,
gülüm demeyi…
Ayrılığın aşka ne kadar uzak olduğunu anlat.
Hayatta tek yalanın, ayrılık
Tek gerçeğin sevgi olduğunu söyle bana.
Ve şaşkınlığım sevdamdandır, bağışla…
Bırak bana çiçek vermeyi,
gülüm demeyi…
Sevgi denen şey kalbim kadar büyük mü?
Gönlüme sığmazsa, sığar mı dünyaya,
Onu söyle…
Çiçekleri feda etme sevgiye
Bırak bana çiçek vermeyi …
Gerçeği anlat. Ayşegül Akakuş.
Gittiğini söyleyemedim gönlüme,
ya duyarsa…
hırçın sular gibi vurursa başını taşlara
habersizce gidişini anladığında
Ya deli divane olursa.
İlacı nedir sensizliğin bulamadım -‘sen’ tek çaresin-
Ve yokluğunu hala söyleyemedim.
Aşka yürek gerekirdi, bilirdim de.
Ya şimdi ayrılığa ne gerekir?
Varlığında yanıyordu gönül.
Ya yokluğundaki bu hali nedir?